encyklopedia.space

Lu Xun

Lu Xun (pseudonim literacki; prawdziwe imię i nazwisko: Zhou Shuren, 1881‑1936) – chiński pisarz, krytyk literacki, eseista i tłumacz, uznawany za jednego z najważniejszych twórców nowoczesnej literatury chińskiej. Jego twórczość wywarła ogromny wpływ na rozwój chińskiej refleksji społecznej i politycznej w okresie wczesnej Republiki Chińskiej oraz na przemiany kulturowe w Chińskiej Republice Ludowej.

Życiorys

Wczesne lata

Lu Xun urodził się 25 września 1881 roku w Shaoxing (prowincja Zhejiang), w rodzinie zamożnego urzędnika Tokio, ale szybko zrezygnował, uznając, że „lekarstwo nie leczy duszy”. Po powrocie do Chin podjął studia w Pekinie, gdzie zainteresował się nowoczesnymi nurtami literackimi i filozoficznymi. W 1918 roku opublikował pierwsze opowiadanie „Zabójca z czerwonego lądu” w czasopiśmie Nowa Kultura, co uznaje się za początek nowej ery w chińskiej prozie.

Działalność publicystyczna

W latach 20. i 30. Lu Xun był aktywnym współpracownikiem licznych pism lewicowych i reformatorskich, w tym Nowej Kultury, Nauki oraz Literatury. Publikował eseje, felietony i recenzje, w których krytykował tradycyjne wartości konfucjańskie, feudalizm oraz słabość społeczeństwa chińskiego.

Twórczość literacka

Główne dzieła

  • „Dżądło” (Dziennik szaleńca”, ukazujący rozpad tradycyjnego społeczeństwa.
  • „Jałowiec” (Nowej Kultury (1915‑1923), ruchu intelektualnego dążącego do modernizacji języka, edukacji i myślenia społecznego. Po jego śmierci w 1936 roku, postać Lu Xuna stała się symbolem walki o wolność myśli w Wielkiej Rewolucji Kulturalnej, zarówno jako wzór do naśladowania, jak i punkt odniesienia w dyskusjach o roli artysty w społeczeństwie.

    Śmierć i pamięć

    Lu Xun zmarł 19 października 1936 roku w Szanghaju na skutek infekcji płucnych. Jego zwłoki zostały przeniesione do Pekinu, gdzie pochowano je na cmentarzu Linyun. W latach pośmiertnych jego dorobek był szeroko studiowany i republikański Muzeum Lu Xuna w Szanghaju stało się miejscem pielgrzymek miłośników literatury.

    Bibliografia

    1. Lu Xun. Dżądło. Pekin: Nowa Kultura, 1918.
    2. Lu Xun. Jałowiec. Szanghaj: Wydawnictwo Literatura, 1925.
    3. Lu Xun. Kongren. Pekin: Miejsko, 1933.
    4. Jiang, Wang. Lu Xun i jego epoka. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2005.

    Patrz także